İki yılı aşkın süredir denizden yüksekliği 2000 metre olan Ordu'nun Çambaşı yaylasında 3. metre karda yaşamayı başarabildim gündüzle gece arasındaki sıcaklık farkına rağmen.
Yazları şehir görünümünü alan yaylamızda, kışın bacası tüten iki ev, kışın terk edilen onca sahipsiz dilsiz dostlarla birlikte yaşam savaşı verdik çetin geçen kış koşullarına rağmen.
Yazın davarlarının ve evlerinin bekciliginde kullanılan bu güzelim dilsiz dostlar, maalesef şehir merkezlerine dönüşe geçildiğinde götürülmeyince, çetin kış koşullarında ölüme mahkum ediliyorlar.
Gerek yayla komşum Ali Rıza Karadeniz gerekse de Kabadüz Belediyesi Zabıta amirinin varlıkları, dilsiz dostların yaşama tutunmalarına, yaza ulaşmalarına vesile oluyor.
Çambaşı yaylasında aktarların vitrinlerini süsleyen, yaşamımızı kolaylaştıran bitkilerinin zenginliği benim korona' dan zarar gören, buzlaşan ciğerlerime derman oluyor, yeniden hayat buluyorum.
Biliyorum ki şimdilerde bizlere ilaç olan bu güzelim yaylalar, yavaş yavaş HES'lerin, madencilerin işgaliyle binlerce yöreye ait hayat veren bitkiler, yok olacak kurutulan derelerde ki canlılar gibi.
Biliyorum ki karadenizdeki zehir saçan işgallere sessiz kalan halk, nefes alamaz hale geldiğin iş işten geçmiş olacak.
