Ne garip bir varlık insanoğlu. Yeryüzündeki canlıların en akıllısı, en merhametlisi, en mükemmeli, en ahlaklısı, en edeplisi, en adili, en tatlı dillisi, en iyisi……….
En ….
En ….
En ….
Çok çok en..ler
Hakikaten bu bol enler mevcut mu insanoğlunda. Değer veriyorsun Çingeneye beylik verince önce babasını keser misali bütün değerleri doğruyor. Hadi biri vefasız çıktı herkeste öyle olacak değil ya “İyilik et denize at, balık bilmezse Halik bilir.” Diyorsun ne balık ne Halik kıymet biliyor.
Güneş yapamaz, Ay yapamaz, Yıldız icat edemez, yeniden bir Dünya yaratamaz insanoğlu. Eti yenmez, derisi giyilmez; tatlı dilinden başka nesi var ki insanın. Bari bunu insanlığın mutluluğu için kullan. Gönüllerde bir hoş sadâ bırak. Zehir mi içtin arkadaş, acı biber mi yedin kardeşim. Ağzın zehir zemberek anam bacım.
Bu ne ………….
İşine geldi mi pambık gibisin, avanta gelmezse akrep.
Nereden bir yarar sağlarım. Kime yaklaşırsam bir şey kaparım. Kimi yüceleştirir yalarsam rahat ederim hesabı yapanlar unutmamalı !!! Az menfaat çok zarara mal olur, insana insanlığını da kaybettirir.
Varsa paran pulun, herkes kulun; yoksa paran pulun, dardır yolun. Maalesef günümüzde adamlık paran kadar, ne kadar paran var o kadar adamsın. Hakkı, hukuku, yasayı, töreyi, yönetimi sen belirlersin. Çünkü satın aldıklarının; makam mevki verdiklerinin çıkarları, vicdanlarının, ahlaklarının üstüne çıkmıştır. İtin kağnı gölgesinde yürüyüpte kendi gölgesi sandığı gibi, kendini bir şey zanneder, bütün kötülüklerin anasıdır, babasıdır, yedi ceddidir. Hayır kelimesi hafızalarından silinmiştir. İnsan olduklarına kendileri bile inanmazlar. Çünkü bu tiplerin yapmayacağı hiçbir şey yoktur.
Yaptığın her türlü ahlaksızlığın, utanmazlığında farkındadırlar. En ince detaylarına kadar bilirler, koltuk gitmesin rahat bozulmasın diye; çok konuşurum ama ağzım su dolu diyen balık gibidirler.
Eeeeee nereye kadar bu su dolu ağız, nereye kadar bu yalakalık??????
Çıkarlar bozuldu mu, öküz öldü ortaklık bitti der dikilir karşına. Ne yaptığın iyilik, ne alışveriş, ne ortaklık, ne dayanışma, ne ittifak, ne işbirliği kalır. İçilen çayın kahvenin hatırı, ne edilen sohbetin tadı kalır.
Küpe küp deyince küp adama düp deme zamanıdır artık. Çünkü dürüstlüğü, hoşgörüyü, paylaşmayı, merhametli olmayı, ahde vefayı her bünye kaldıramaz.
İyiliğe iyilik her kişinin işi, kötülüğe iyilik er kişinin işidir.
