Tek tek bireylerin yaşam koşullarının incelenmesi hem zor hem de anlamsızdır. Toplumun tümü için ortalama bir yaklaşımla refah ölçümü yapılabilmektedir. İktisatçılar bu ölçümü kişi başına düşen gelir kavramı ile yapmaktadır. Kişi başına düşen gayri safi yurt içi hasıla (GSYİH), bir ülkenin GSYİH'sini, vatandaşların ekonomik refahını ölçmek için o ülkenin toplam nüfusuna bölerek bulunur. Bu kavramın birçok eksikliği vardır. En önemli eksikliği gelir dağılımını göstermemesidir. Kişi başına gelirin dolar cinsinden gösterilmesi yaygındır. Hesaplanan değer o ülke için bir ortalamayı gösterir. Toplumun ne kadarının bu rakamın üstünde ya da altında gelir elde ettiğini göstermez.
Türkiye’de 1998-2002 dönemi kişi başı gelir ortalaması 3950 $’ dır.2013 de bu rakam 12580 $’ la en yüksek değerine ulaştı. Sonraki yıllar kişi başına gelir sürekli azalma göstermiştir. 2018-2021 ortalaması 9300 $’ dır.
Gelir dağılımını anlamak için yaygın kullanılan bir ölçüt gini katsayısıdır. Gini katsayısı sıfıra yaklaştıkça eşit dağılımı bire yaklaştıkça eşitsiz dağılımı ifade eder. Türkiye’de bu katsayı 0.40 civarındadır. Gini katsayısı gelir dağılımında eşitsizliği göstermektedir.2002 yılında kasayı 0.44’dü. Son yirmi yıllık dönemde AKP ye yönelik tercihlerin arkasında gelir dağılımında önemli bir düzelme olmasa da kişi başına gelirdeki artışın payı vardır.2013 e kadar sürekli artan gelir halkın yaşamında hissedilebilir iyileşmeler yaratmıştır. İlerleyen yıllarda kişi başına gelirdeki azalma hoşnutsuzlukları artırmıştır. Tercihler yaşam koşullarına göre oluşuyorsa önümüzdeki dönem iktidar değişimi olasılığı yüksek gözükmektedir.
Siyasal iktidarlar, iktisatçılar için ekonomi politikalarını yönetenleri ifade ederler. Harcamaların nasıl finanse edileceği, gelir dağılımının hangi kesimler lehine değiştirileceği ekonomi politikaları ile biçimlenecektir. Önümüzdeki dönem için siyasal iktidardan beklenti kişi başı gelir artışı ile birlikte gelir dağılımını da iyileştirmesidir. Uzun zamandır 10.000 $ düzeyinde olan kişi başı gelir aşılmalıdır. Ancak tek hedef gelir artışı olmamalıdır. Gelir artışı ile birlikte düşük gelirli kesimler lehinde gerçekleşecek iyileştirmelere ihtiyaç vardır.
